|
รายการ |
คำอธิบาย |
|
ฟังก์ชัน |
แขวนอยู่เหนือสายพานลำเลียงและยกโลหะเศษเหล็กออกจากมวลอย่างต่อเนื่องไปยังสายพานลำเลียงแบบทำความสะอาดตัวเอง |
|
กฎระยะห่างการทำงาน |
0.2–0.3 × ความกว้างสายพาน; ความลึกของมวล + ระยะห่างปลอดภัย 50–100 มม.; ช่วงทั่วไป 150–450 มม. |
|
ประเภทสนามแม่เหล็ก |
ถาวร (มวลตื้น–ปานกลาง) เทียบกับแม่เหล็กไฟฟ้า (มวลลึก, สายพานเร็ว, ชิ้นส่วนหนัก) |
|
ขีดจำกัดความเร็วสายพาน |
จับได้ดีที่สุดที่ 1.5–2.5 ม./วินาที; สูงกว่า 3.0 ม./วินาที จำเป็นต้องใช้แม่เหล็กไฟฟ้าแบบเจาะลึก |
|
กฎความกว้าง |
หน้าแม่เหล็กกว้างกว่าสายพานลำเลียง 200–400 มม. |
|
อายุการใช้งาน |
วงจรแม่เหล็ก 10+ ปี; สายพานลำเลียง, ลูกกลิ้ง และแผ่นรองรางเป็นส่วนที่สึกหรอ |
|
ประโยชน์ |
ป้องกันเครื่องบดและตะแกรง, ลดการเปลี่ยนแผ่นรอง, ลดการหยุดทำงานโดยไม่ได้วางแผน |
คำถามที่ 1: ความสูงในการแขวนที่ถูกต้องสำหรับแม่เหล็กโอเวอร์แบนด์แบบทำความสะอาดตัวเองคือเท่าใด?
คำตอบ: เริ่มต้นที่ 0.2–0.3 × ความกว้างสายพาน — 200–300 มม. สำหรับสายพานลำเลียง 1,000 มม. — จากนั้นปรับตามความลึกของมวล: ความหนาชั้นวัสดุสูงสุด บวกระยะห่างปลอดภัย 50–100 มม. วัดจากหน้าแม่เหล็กถึงตำแหน่งที่ลึกที่สุดที่ชิ้นส่วนเหล็กเป้าหมายสามารถอยู่ได้ ใช้ค่าที่มากกว่า และอย่าต่ำกว่าระยะห่างที่จำเป็นสำหรับก้อนที่ใหญ่ที่สุดที่จะผ่านได้อย่างปลอดภัย
คำถามที่ 2: เหตุใดข้อผิดพลาดเล็กน้อยเกี่ยวกับความสูงจึงมีความสำคัญมาก?
คำตอบ: แรงดึงดูดของแม่เหล็กจะลดลงอย่างรวดเร็วตามระยะทาง — ประมาณตามกำลังสามของระยะทางใกล้หน้าแม่เหล็ก การเพิ่มระยะห่างเป็นสองเท่าอาจทำให้ชิ้นส่วนเหล็กมีแรงยกน้อยกว่าหนึ่งในสามที่จำเป็น และสิ่งปนเปื้อนละเอียดจะเป็นสิ่งแรกที่ผ่านไปโดยไม่ถูกจับ
คำถามที่ 3: ควรวัดความสูงถึงพื้นผิวสายพานหรือถึงเหล็ก?
คำตอบ: ถึงเหล็ก ความสูงที่ควบคุมการจับคือระยะห่างจากพื้นผิวการทำงานของขั้วแม่เหล็กไปยังตำแหน่งที่ลึกที่สุดที่วัตถุเป้าหมายสามารถอยู่ได้ — โดยปกติคือส่วนล่างของชั้นมวลที่ติดกับสายพาน การวัดถึงสายพานเปล่าจะประเมินระยะห่างการทำงานจริงต่ำเกินไปตามความลึกของมวลทั้งหมด
คำถามที่ 4: จะเกิดอะไรขึ้นหากฉันติดตั้งแม่เหล็กใกล้สายพานเกินไป?
คำตอบ: ก้อนขนาดใหญ่เกินไปอาจชนกับหน้าแม่เหล็กหรือสายพานลำเลียงแบบทำความสะอาดตัวเอง ทำให้เกิดการฉีกขาด การติดตามผิดพลาด และการหยุดทำงานของเครื่องแยกโดยไม่ได้วางแผน ระยะห่างที่ปลอดภัยสำหรับก้อนที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เป็นพื้นฐานที่แน่นอน การเพิ่มประสิทธิภาพการจับจะเกิดขึ้นเหนือพื้นฐานนั้น![]()
คำถาม "แม่เหล็กควรอยู่ใกล้แค่ไหน?" มีคำตอบที่ชัดเจน ไม่ใช่การคาดเดา: เริ่มต้นที่ 0.2–0.3 × ความกว้างสายพาน, เพิ่มการแก้ไขความลึกของมวลด้วยพื้นฐานระยะห่าง 50–100 มม., วัดจากหน้าการทำงานไปยังตำแหน่งที่ลึกที่สุดที่เหล็กสามารถอยู่ได้, และปล่อยให้ความเร็วสายพานตัดสินว่าวงจรแม่เหล็กถาวรหรือแม่เหล็กไฟฟ้าสามารถยกได้หรือไม่ตั้งพื้นฐานการชนที่แน่นอนก่อน, เพิ่มประสิทธิภาพการจับเหนือพื้นฐานนั้น, ทำให้หน้าแม่เหล็กกว้างกว่าสายพาน, และรักษาการตั้งค่าด้วยบันทึกระยะห่างรายเดือน — เพราะการเลื่อนของความสูง, ไม่ใช่ความล้มเหลวของแม่เหล็ก, คือสิ่งที่รั่วไหลเหล็กเศษเข้าไปในเครื่องบดของคุณอย่างเงียบๆ ตั้งระยะห่างให้ถูกต้อง และทุกส่วนสึกหรอที่ปลายทาง, ตั้งแต่แผ่นรองไปจนถึง สายพานลำเลียง, จะมีอายุการใช้งานยาวนานเท่ากับที่วิศวกรรมกำหนดไว้
HUATAO Group จัดหาชิ้นส่วนสึกหรอสำหรับการทำเหมืองและอุปกรณ์แยก — เครื่องแยกโอเวอร์แบนด์แบบทำความสะอาดตัวเองและแม่เหล็กไฟฟ้า, ดรัมและลูกกลิ้งแม่เหล็ก, แผงตะแกรง, ชิ้นส่วนสึกหรอของเครื่องบด และส่วนประกอบป้องกันสายพานลำเลียง — ด้วยการผลิต OEM ตามแบบและประสบการณ์การส่งออกในโครงการเหมืองทั่วโลก
ติดต่อ: Annie Lu
อีเมล: annie.lu@huataogroup.com
โทรศัพท์ / WhatsApp: +86 180 3242 2676
เว็บไซต์: http://www.tufflexscreen.com
เรายินดีต้อนรับลูกค้าจากทั่วโลกอย่างอบอุ่นเพื่อติดต่อเราและสร้างความร่วมมือที่เป็นประโยชน์ร่วมกัน
ผู้ติดต่อ: Mr. Maple
โทร: +86 17778255675
แฟกซ์: 86--311-80690567